ماه محرم، ماه حرام، ماهی که خونریزی درآن نهی شده ... روز عاشورا و کشتن انسان ها.
در روز عاشورا آمده بودند اما نه برای دشمنی با میراث حسین (ع) چونانکه نمایش میدهند! بلکه خویش را همگام با نهضت امام حسین می دانند، چراکه هدفشان اصلاح است، در پی حق خود هستند؛ پایه ای ترین آزادی های بشری را طلب می کنند!... حق بیان.
مگر نه اینکه خداوند در دین آخرین پیامبرش پس از معرفی آخرت و حسابرسی اعمال، انسان را موجودی صاحب اختیار و آزاد آفرید؛ و آیا هم او حسین نبود که در راه همین دین به شهادت رسید؟!
"اگر دین ندارید، دسته کم آزادمرد باشید!"
وجود عده ای انگشت شمارِ که حرمت عذاداری حسین (ع) را شکسته باشند غیر ممکن نیست ... سخت است اما می توان حقیقت های بزرگ دیگری را دید که در پشتِ بهت قرآنی که به نیزه برده اند، محکوم به دیده نشدن هستند... .
دریده شدن سینه ی انسان ها چه وقیحانه نادیده گرفته می شود!
کیست که جماعت پر خروش را به تحریک وا می دارد سپس انگ بی حرمتی را به او میزند؟!
قاجار برای تداوم حکومت خود، به بهانه ای ایلی را تحریک می نمود که به مبارزه با ایلی بپردازد که با حکومت مرکزی دشمنی داشت؛ بدین شکل خود را گزند ایل معترض در امان می داشت.
قاجار بود.... بهانه اش توهم توهین به ارزش ها ؛ و قرار دادن مردم در برابر مردم!
هم کلاسیمان، هم رشته ایمان در بند است؛ دعایش کنیم.
نوشته شده توسط آقای بحیرایی (میز عسلی و اخبار گروه) در شنبه 1388/10/12 ساعت 14:42 | لینک ثابت |
